Vadlasletta

Det er visst jul snart.. Men eg har ikkje vaska golvet. Eller laga englestigar. Krumkakene har eg tenkt å droppe i år. Eg tenkjer at eg kan heller laga ein boks til fuglane i januar, så blir dei ferskare for dei.

Det er mørkt ute, men enno tidleg kveld. Vinden sender vadlasletta mot stoveglasa. Somme kallar det drittvèr. Men det er no eit vèr. Alt vèr har sin sjarm. Korleis kunne vi elles gle oss slik over godvèret, hvis det aldri var drittvèr?

Men eg har strigla ski'na mine. Med glider og grundvalla og stålbørst.. Eg har nemleg tenkt meg på ski i jula. Slik vèrutsiktene ser ut akkurat no må det visst høgare makter på bana. Men det satsar eg på. For eg har høyrt at dei sokalla høge maktene har "vakt" i desse tider..

Tenk, no er det berre 2 dagar igjen. Til den store dagen. Den 21. desember snur ho. Sola...

Det lyser i stille grender

- og bråkete byar


Askøybrua sett frå verandaen til Anders på Florvåg sist laurdag kveld

Etter mange år utan pengar til lyspærer og straum, har perlerada over Askøybrua lyst att siste året. BKK har påteke seg ansvaret for å halde lekkja lysande i ti år har eg lese, ei sponsegåve til den nette sum av 300.000 kroner.

Jau, visst er det fint med lys. Men heilt fritt er det no likevel ikkje for at tanken sviv innom den absurde dobbelmoralen oppi det heile, i desse miljøsparetider...

Måneskinstur

Han var majestetisk i kveld, månen (i går kveld, det er visst natt no:)). Så gedigent suveren og einerådande..
Kveldsturen var berre heilt fantastisk, og hovudlykta aldeles til overs.
Men noko mangla likevel. Den gode samtalen. Så nær, men likevel så fjern..

Frå det store inkje dukka han berre plutseleg opp, på heimvegen. Bob Dylan.
Ikkje veit eg kvar han kom frå.


Don't Think Twice, It's All Right
It ain't no use to sit and wonder why, babe
It don't matter, anyhow
An' it ain't no use to sit and wonder why, babe
If you don't know by now
When your rooster crows at the break of dawn
Look out your window and I'll be gone
You're the reason I'm trav'lin' on
Don't think twice, it's all right

It ain't no use in turnin' on your light, babe
That light I never knowed
An' it ain't no use in turnin' on your light, babe
I'm on the dark side of the road
Still I wish there was somethin' you would do or say
To try and make me change my mind and stay
We never did too much talkin' anyway
So don't think twice, it's all right

Vinter i fjellet

Holgershytta - hytta vår ved Langetjørna

Vær så god, stig på!

Dette var berre lækkert!

Det nyinnkjøpte, etterlengta treningsapparatet er no langtidsparkert og fastplugga på eine gjesterommet, og mitt nye isolerte og inneslutta innomhusliv kan endeleg ta til!...
Heretter befriande blotta for frisk luft og forstyrrande naturopplevingar, skjemmande sollys, støyande vindrufser og vederstyggelege stjernehimlar..
Innanfor ein radius på nokre få kvadratmeter kan eg no med Ipod'en i øyra sirkulere uforstyrra i min eigen lukkerus mellom pc'en, tredemølla, dusjkabinettet og senga, fullstendig skjerma frå alskens utyskje som måtte høyre naturen til, medan Benson, stakkar, ligg utrimma og forsømd på matta si, i djup hundedepresjon..

Jau, det er visst av sine eigne ein skal ha det. Dei får berre halde på. Det bryr meg midt bak. Eg er nemleg storleg nøgd med investeringa mi. Dessutan varer jo moroa adskilleg lengre enn ein sydentur, som trass alt berre er ein litt annan og latare form for luksus:-)

Liaset i dag

Skituren avgrensa seg vel i grunnen sjølv då vi nådde Liaset i dag, Benson og eg. Snømengda er ikkje meir å skryte av enn at det får greie seg å fylgje stølsvegen oppover. Opne vatn og elvar og berre 20 cm lett nysnø gjorde turen over til Skjevlingen til ei litt større utfordring enn eg hadde førestilt meg. Dermed vart det retur samme vegen, og ein litt kortare tur enn planlagt.

Men det får vi ta att ein annan dag - tur vart det iallefall,og av ein eller annan uforståeleg grunn smakar kjøtkaker og kålstuing alltid litt betre etter ein skitur :)

Vi galne har det godt

Eg er vanlegvis ikkje å rekna for særleg kjøpelysten, og trasking i butikkar høyrer i grunnen til ein type aktivitet som eg har heller sparsom interesse for. Men når det er sagt, så får eg vel legge til at dagen i dag vart eit durabeleg unntak. I dag har nemleg muttern vore ute og handla så det lukta svidd av VISA kortet..

Muttern har rett og slett kjøpt seg sjølv ein skikkeleg julepresang !

Ein litt vill idè...

Klinkande is, vind og piskregn gjorde det ikkje mykje forlokkande med nokon trimtur i kveld (heller),så det vart til at eg sette meg i bilen og tok ein tur på treningssenteret (etter gamalt). Dermed oppdaga eg at det er berre tre dagar igjen til årskortet mitt går ut på dato og må fornyast.
Typisk. Snart jol og allting. Tre og eit halvt tusen kroner er jo ein god slump pengar for ein underbetalt, statstilsett bakkebyråkrat..

Så eg tok til å tenke etter kva eg eigentleg gjorde der nede på senteret,som eg ikkje kan gjere heime. Og når sant skal seiast, så er det stort sett eitt - 1 - treningsapparat eg svergar til. Tredemølla..

Den kostar litt meir enn eit årskort, det veit eg jo. Kanskje litt meir enn to årskort.. Ca. tre..?

Imorgon lyt eg inn til han Arvid på sportsbutikken ein tur..Kjenner eg :)

Søndag, sol og kjøtkaker

Det vart ikkje rom for dei heilt store fysiske utskeiingane denne helga, utan at værgudane skal ta noko av skulda for det. Dei førti kiloane med hjortekjøt som var tint frå frysaren og skulle bli til middagsmat ordna seg på ingen måte sjølv, for å sei det slik. Men ein fin føremiddagstur til Skjevlingen vart det likevel tid til innimellom alle pølsene og kjøtkakene.

Det er forbausande liten skilnad på snømengda heime og i fjellet. Turen til Skjevlingen eignar seg nok framleis best med fjellsko. Men det var far etter ski opp Lemmestrået, og det kriblar litt i skifoten no kjenner eg, så det må sjekkast nærare ut med det første..

Fra 2008-11-23

The Man in the Moon

Eg fekk det brått for meg hin dagen, at no vil eg søkje å finne ut kven han verkeleg er.. Eg vart litt skuffa. Men slik er det jo ofte når realitetane kjem til overflata. Enkelte ting her i vera skulle fått lov å forbli illusjonar.. Røynda er ofte brutal, og altfor kjedeleg. Og litt trist.

Historiane om Mannen i Månen er tallause. Frå eg var liten har eg alltid hatt eit forhold til han, eit slags venskapsforhold, rein surrealisme naturlegvis.. Eller?

No får eg vel sei det som det er, at eg har alltid hatt problem med å tru på denne Han som dei kallar Gud. Eg fekk det liksom aldri til å verke truverdig, at han skulle finnast der oppe i himmelen, men at ingen skulle kunne sjå han.. Endå eg hugsar vel at vi song om han, og bad til han om kvelden.

Mannen i månen, derimot.. HAN kunne eg sjå. Som jentunge var eg lenge viss på at det var han som eigentleg VAR Gud. Alle dei andre hadde berre ikkje funne det ut endå.. Eg hugsar endåtil eg sa dette til mor mi. Latteren og fnyset som eg fekk til svar forsterka eigentleg berre trua mi. Dei kunne berre le.

Gennom åra har vi hatt mange gode stunder ilag, mannen i månen og eg, toeine. Ein betre ven og meir trufast turkamerat skal du leite lenge etter, aldri ein meter har han vike frå skuggen min på turane våre. Mange gode samtalar har vi hatt.. Han er ein som verkeleg forstår seg på, Månemannen. Når han er i godlune og opplagd,og vel å stikke seg fram. Ingen kan vel vere på topp alltid, det er berre dei religiøse som har den trua. Månemannen er trufast, han. Han kan halde på mang ein løyndom.

Men så var det denne realitetsorienteringa då, som eg igrunnen aldri skulle gjeve meg i kast med. Reine nedturen.. Det har seg nemleg slik, les eg, at forskarar frå Ohio State University meiner å ha funne forklaringa på Månemannen. Basert på gravitasjonsmålingar utført av NASA sine månesondar har dei framstilt eit topografisk kart som viser månens ulike lag sett frå kjernen og ut til overflata. Kartet skal ha avslørt at månens bakside, som alltid vender bort frå Jorda, vart treft av ein stor himmellekam, ein asteroide, for rundt fire milliardar år sidan (det var før eg var fødd..) Sjokkbølga frå den ekstremt voldsomme samanstøyten forplanta seg tvers gjennom månen og laga sprekker i måneskorpa. Då trengde magma frå månens indre seg ut på overflata og storkna. Og no minner desse mørke lavaslettene oss om augo, nase og munn i eit andlet. Dette påstår altså forskarane.

Det er berre tull, naturlegvis. Håpar eg. Eller eg vel å tru.. Ikkje det at eg kan motbevise det. Men eg finn det heller ikkje bevist at mannen i månen ikkje fins. Så eg nektar. Det er vel omtrent det einaste eg framleis hugsar frå den tida eg las til ex phil., at ei tese må verifiserast, elles er det inga sanning. Så eg kallar forskarane si forklaring ei tese. Ei uverifisert tese. Men det er no ein eigenskap dei eingong har, desse forskarane, å ta gleda frå oss. Regelrett hån er det eigentleg. Mot oss truande..

Eg trur på Månemannen eg.. He's my man. The man in the Moon.. Mannen i mitt liv, korkje meir eller mindre.



Fragma Man In The Moon

Patty Loveless Mr. Man In The Moon

R.E.M Man on the Moon
Vamp Månemannan
Easter Eggs Man-face On The Moon

Blomen min...

Denne vakre orkidèen kom sendande til meg då eg tok til i den nye jobben min for eitt år og to månader sidan. No blømer han så vakkert at han er eit syn for auga, så blometung at det er berre så vidt han ber seg sjølv.. Eitt er iallfall sikkert, det har ikkje med mine grøne fingrar å gjere, for det har eg aldri hatt!

"Den fagraste blomen kan du ei sjå, den bur i ein tanke, ei på eit strå"

Winterwonderland .. i oktober

Bilete frå Gjengedalen fredag. Siste dagen i oktober. Ei fantastisk fin helg på hytta..

Gjengedalen-jakt 3110-011108