Tour de Ski

Vi har hatt ei fantastisk nyttårshelg, med flott skiføre og SOL..! Dagane har vi nytta på ski, noko ikkje minst Benson har sett umåteleg stor pris på..

Nyttårshelg på ski

Midt i mellom...

Somme kallar det romjul. Dvs. dei aller fleste kallar det vel romjul. Men vi kallar det melsdagar, altså dagane mellom jul og nyttår.

I år hugsa eg dei, medan butikkane enno heldt ope. Så eg bunkra opp for ein god hundrelapp i kjærlighet på pinne og nox og fox og sjokoladegreier. Eg snakkar om julebukkane, sjølvsagt. Det formeleg kryr av dei her i grenda, Gud veit kvar dei kjem frå..! Men det er alltid like moro å få dei innom dørene, og halde litt ap med dei, og sjå kva dei kan !:) Ein jolasong er det minste dei må by på, før muttern finn fram godteposen. Dessutan tykkjer Benson det er umåteleg stas med slikt besøk.. for han må jo få noko godt han og då, sjølvsagt, når alle andre får.
Ja, ja, koseleg er det iallefall. Sjølv om det dessverre er slutt på den tida det var stas å få eple og mandariner..

Benson og eg har hatt oss ein fin skitur i dag òg. Det var litt isete og ilt å gå tunet heime, men frå Lemme og oppover var det reine moroa. Fine løyper og nydeleg skiføre! Klok av skade la eg ikkje noko under skia heime, men putta skifellene i lomma i tilfelle glattsnø. Dei fekk eg aldri bruk for. Vi møtte turrsnøen alt i Lemmestrået, og deretter var det reine silkeføret opp til Liaset.

Romjul

White Christmas

I dag kunne eg spenne skia på ute i tunet. Forholda såg lokkande ut frå kjøkenglaset, men snøen var kram og våt og eg forstod fort at her vart det ikkje lett å smørje. Men bakglatte ski er det verste eg veit, så eg la under eit lett lag med raud swix. Det fungerte heilt fint, ei lita stund ..:(
Hadde eg visst kor kort veg det var til tørrsnøen, så hadde eg valt annleis. Men skitt au. Sjølv om klabbane under skia gjorde turen litt meir strabasiøs enn den kunne vore, så vart den ikkje så verst likevel!
Benson var i allefall stornøgd, særleg då vi traff Erling og lille Pella på heimvegen. Snakk om gjensynsglede!

2.juledags skitur

Pølsefesten

Siste etappe

Så er pølsefesten over for denne gong, og korven er komen i fryseboksen. Produktet var gjenstand for prøvesmaking på den store oppskoka sist onsdag, og kom ut med terningkast 6. Då får vi vel vere nøgde !

Skidag

Med det nydelege været vi vakna opp til idag sa det seg i grunnen sjølv. At i dag fekk krumkaker vere krumkaker og vaskefille vere vaskefille. Benson var aldeles samd. Han roterte rundt som ein tørketrommel då han såg at skiskoa vart henta fram. Det er heilt utruleg kva ein hund kan memorere...

Vi har ikkje meir snø enn vi treng endå, men vi bestemte oss for å gå frå tunet heime, berre lille B og eg. Fattern skulle på Vangen, og vi misunte han ikkje eit sekund. Godt var det at skiparken i garasjen var reingjord etter fjorsesongen. Vi valde det gamle, utslitte atomic paret, sidan vi skulle gå frå Lyderbakken. Dei var innsette med grundvalla frå i vår, preparerte for den siste turen som aldri vart noko av. Dermed var det berre eit lett lag med blå extra som skulle til.

I dag hugsa vi fotoapparatet. Men ekstra batteri vart gløymt. Dermed vart det berre halve turen vi fekk festa til linsa. Då vi kom opp i fjellheimen, der det verkeleg var fantastiske skiforhold, så var det sjølvsagt slutt på batteria. Typisk...

Men vi fekk oss ein nydeleg tur til Gråskallen, over heiane til Liasetstølane, og ned att til Lemme. Berre eitt einaste menneske møtte vi på vegen, heilt utruleg på slik ein dag! Vi hadde ikkje ein augneblink dårleg samvit for støvet heime, der vi sklei avgarde på silkeføre, med sola som selskap.. Tvert om. Tanken på alle som akkurat då antakeleg stod med hovudet i vaskebøtta gjorde oss faktisk utruleg nøgde!

Slike dagar må berre nytast!

Første skituren

Vossakorv de luxe

Søndagar kan brukast til så mangt, aller helst til lange turar, men av og til er det anna som må gjerast. I dag var den store pølsedagen i Langbrekk. Det er no eingong slik at det vert ikkje biff av alt kjøtet på hjorten, og på grisen fins det og eit og anna som ikkje er kotelettar. Så idag var dagen då 22 kg hjortekjøt og 7 kg gris skulle bli til pølser. Og det vart det :-) - 71 store fine korvar - vossakorv de luxe !

Pølsemakeriet

Still alive !

Nei då, eg er slett ikkje død..! Det har berre vore ei travel tid, med jobbskifte, kurs og seminar, hjortejakt og diverse diverse. Men eg har også hatt ei herleg veke i Italia, i midten av september, og no har eg endeleg fått lagt inn eit lite album med foto frå turen. Enjoy...
Anders sytte for at hjortejakta vart ein kort affære for meg i år, vi skulle nemleg jakte på same løyvet, men så kom han ein snartur heim ein fredag og felte likegodt ei hjortekolle dagen etterpå. Så stakk han av på jobb til Bankok/Burma, og eg vart sitjande att med jobben. Det er nokon som har det.. Men no er all gourmet' en godt forvart i frysaren, saman med haustens kantarell. Så vinteren er iallefall sikra, matmessig.

Elles har det vore travle dagar etter at eg tok til i ny jobb 1.september, som saksbehandlar i Helsetjenesteforvaltningen Vest, der eg jobbar med tannsaker. Ja, du las rett :) No kan eg det meste om kjeveortopedi, periodontitt og innkilte tenner..

Til helga skal vi på tur til Kongsvinger, der Benson er påmeldt på NKK-utstilling. Det blir spennande!

Italia-tur sept-07

Kosegutten

Nei men Benson.. er dette lov da???



Ja, no har min lille B vore på hytteferie ei heil veke med fattern, og det er jammen lenge nok, kjenner eg. Sjølv om det også har vore litt godt å vere fri og åleine, så er det liksom noko heilt vesentleg som manglar - på eit vis..
Men i morgon kveld skal alt bli som før. Eg gler meg til bilen trillar inn i tunet, og ser alt for meg lille B komme ilande imot, med kroppsføring som ein ledda hjullaster og haleføring som rotorbladet på eit helikopter :-)
Og no må vi til å trene, for mens gutten har vore på ferie har mor nemleg meldt oss på blodsporprøve i Askvoll!

A home without a dog, is only a house...

Inaktiv ferie...

- kvifor er det ingenting som heiter det? Alt skal jo vere så forbaska aktivt i våre dagar, men akkurat ferien - den kan vel med fordel vere litt inaktiv?
Vel, det kjem vel an på utgangspunktet til den enkelte. For min del har det i år gjort godt med berre late dagar på hytta. Litt fisking og litt småturar sjølvsagt. Men ikkje dei lange turane denne gongen. Men gode bøker. Og god musikk. Og god vin...

Fotoapparatet gløymde eg som regel i hytta :-) Difor handlar biletserien stort sett om den - hytta altså..

Roleg hytteferie

p.s. har lagt inn eit par nye musikkspor av min favorittvokalist, gamle gode Joan Armatrading. Musikk som høver godt til rødvin...

Endeleg...

Ferie - det er eit ord som smakar litt godt!
Ein dag igjen på jobben no, så er vi der. Eg har tenkt å fare rett frå jobben i morgon, inn på hytta, og starte med ei stille veke,heilt for meg sjølv. Bilen er vaska og pakka, det er ikkje så mykje eg treng, det meste har eg jo der. Ein kjapp tur innom bokhandleren må eg ha først, og så ein liten tur innom vinhandleren.
Viviere nesesse est..
Litt kjiipt er det jo, at Anne Ragde ikkje slepper boka si før 9.august - da er jo ferien over! Men da må vi vel berre vente da, alle vi som lurer på korleis det går med Tor og Torunn,Erlend og Krumme... Men Shirley skal vere med - Shirley Valentine - ein av mine favorittfilmar. Den må eg sjå kvar sommar- ein gong i året - helst med kvitvin.. Den er like god kvar gong, enda eg kan den snart utenat, monologen hennar mot veggen...
Har du ikkje sett den!!! Da MÅ du...
God ferie!
p.s. hytta mi er alltid åpen. Er eg ikkje heime,kjem eg sikkert snart.. :-)

Det vanskelege valet...

Fy,fy,fy!

Eg har nok berre fortrengt det... For eg har eigentleg hatt den ekle følelsen ei heil stund - minst to veker.. At no må eg skjerpe meg.
Det kulminerte på ein måte i går kveld, då eg reiste meg frå den sabla gode, nye sofaen for å hente meg eit lite glas vin - berre eit lite glas til - midt under Brannkampen. For der kjem det frå gubben, smilande over ølboksen sin, (det var nok godt meint..): nei, no ser eg pinadø tegn til den struttande, deilige rompa igjen!
Eg kunne drept han der og da.

Men eg gjorde det selvfølgeleg ikkje. I staden luska eg meg ut på badet, og drog fram den ekle digitale greia, og lot det stå til. Tre - 3 - kilo på fjorten dagar...
Det er så forbanna urettferdig! Der kan han ligge og velte seg i sofaen, og ta til seg så mange tusen kaloriar at sjølv kuleramma til Jean-Pierre Serre ville ha kome til kort,og det gjev ikkje det minste utslag korkje her eller der..

Og enda likar han ikkje dessert. Er det ikkje for j.. urettferdig at tynne folk ikkje ein gong LIKAR dessert! Det fins ikkje noko meir image-nedbrytande enn å gå på restaurant med slikt. "Har du lyst på dessert?? Du må berre bestille, men eg trur eg står over..."
Pokkers gledesdreparar. Det er det dei er! Men dei forstår det selvfølgeleg ikkje.

Men no er det slutt. No har vi meiska oss med sommar og kvitvin, reker og majones og øl og biff og bernaise og rødvin og beina på bordet lenge nok. Så idag har vi hatt oss ein tur med joggeskoa på, Benson og eg. Når eg tenkjer etter, så er det vel eit par veker sidan eg har sveitta skikkeleg..
Vi får berre innsjå det. Fjorten dagar med autopilot er meir enn nok, no svitsjar vi over til manuell styring. Og enda har ikkje ferien starta.. Herregud, korleis skal dette ende..






Sånn ja, SÅNN må det vere...

Eit sorgens kapittel...

Eg har nett lagt frå meg boka til Håvard Melnæs, "En helt vanlig dag på jobben". Det var hovudrystande lesnad, mildt sagt. Frå ende til annan. Eg måtte faktisk lese somme avsnitt to gonger, og eg tok meg i å klype meg i armen; les eg dette eller drøymer eg no...?
Eg som trudde menneskehandel ikkje eksisterte her i landet! Men det gjer det altså, berre i ei litt anna form enn den tydinga ein vanlegvis knyter til ordet. Det er reint ille å vere vitne til det moralske forfallet som har funne stad siste åra innan vekeblad- og tabloidpressa.
Eg minnest den tida Vær Varsam-plakaten var ein Bibel,som hang som ein husregel-plakat på veggen over arbeidsplassen, og i tillegg vart utlevert saman med pressekortet i ein liten rosa folder med gullbokstavar. No trykkjer dei visst ikke plakaten lenger. Men det var den gongen det, då ordet integritet var eit heidersord i yrket.
Vel,vel, det er ikkje det at ein har vore feilfri. Eg kan endå kjenne den vemmelege kjensla av dårleg samvet, etter at eg tok med meg heile familien gratis inn i Legoland på pressekortet mitt, og skreiv meg inn i gjesteboka som journalist for BT - som naturlegvis aldri hadde planar om nokon reportasje frå legoklossbyen :-)
Men det har liksom ein litt annan, og meir uskuldig dimensjon. Iallefall etter dette!

Nei, no skal eg lese noko meir oppløftande ,trur eg. I kveld tek eg med meg Stieg Larsson og køyrer på hytta. God helg!