Vannliljer i Cascais

og hjortejakt i Rastalia..

Fra Jakt

Ei innhaldsrik veke er til ende..

Skogens gull

Fin sopptur idag. NYDELEG kantarell. Dette biletet er teke inni ein gråpapirpose! :)

Nydeleg dag for ein topptur

Mobilfotos

Eg hadde eigentleg sett av helga til sauesanking, tenkte å melde meg frivillig denne gongen, for det har jo aldri passa seinaste åra. Så no rekna eg eigentleg med at Mona ikkje våga å spørje fleire gonger.. Men der bomma eg litt, gitt, for sankinga er visst neste helg :)
Då måtte vi finne på noko anna istaden. Valet var ikkje så vanskeleg med det flotte haustveret som var meldt. Eigentleg ganske supert for ein topptur. Sigmund ville gjerne vera med , og dermed vart vekkeklokka stillt på TIDLEG (for laurdag å vere..) Etter ein god frokost i halv åtte tida kom vi oss i bilen og la kursen mot Fennastølane. Honndalsnuten - 1461 m.o.h. var målet.

Sjølvsagt var fotoapparatet sporlaust borte i dag tidleg. Etter eit kvarters intens leiting gav eg opp, det ligg vel på hytta som alt anna som eg saknar (som f.eks. kikkerten som eg gjerne skulle hatt no i jakta, typisk..)

Det var litt synd det, igrunnen, med fotoapparatet. For det var ein fantastisk fin dag å bestige nuten. Men det vart ikkje anna råd enn å la min Nokia N95 gjere jobben, vel er det eit rimeleg bra kamera på den, men ein mobiltelefon er no mest ein mobiltelefon om den kan ha aldri så mykje snadder attåt.

Vi var dei første som entra nuten idag. 3 timar og 20 min etter at vi parkerte bilen var vi oppe ved første varden. Ikkje verst det, eg har vore med på verre :) Men så gjekk vi no litt på òg, det må innrømmast. Godt å ha klebyte i sekken då.

Eg var litt i stuss om eg skulle våge å ta dei nye fjellstøvlane i dag. Dei er berre nokre dagar gamle, og har berre fått prøvd seg på ein liten jakttur. Men eg tok sjansen, vel vitande om at den vesle tur-førstehjelpsputa som eg alltid har i sekken inneheld både gnagssårplaster og det som viktigare er..

Arvid'en på G-Sport butikken lovprisa desse fjellstøvlane så opp i himmelen, han påstod med fullt alvor at dei var ferdig inngådde frå fabrikken! Eg må tilstå eg lo litt, men han stod på sitt.

Det gjekk bra, nokolunde i allefall. Gnagsår var det ikkje teikn til. Men støvlane er høgre enn dei eg har hatt før, og den ein skoen tok meg noko j... ovanfor høgre ankel. Det burde eg ha forutsett. Nesten gong gong skal eg prøve meg med å levere inn røntgenbilda etter siste alpin-frakturen min til sko-leverandøren og befale; ferdig inngådde, takk!

Fra Honndalsnuten-13-sept-08

Godt alt som er hjort...

Det har visst vore labert med bloggen ei stund no. Kan vel ikkje skulde på tida heller. For det er vel slik at ein har tid til det som ein har lyst til, er det ikkje so det heiter? Av og til skulle eg ønske det var omvendt òg, at ein hadde lyst til det som ein har tid til..

Hausten nærmar seg med stormsteg no, og jakta står for døra. I dag har eg vore på skytebanen og gjort unna dei siste 15 treningsskota, ja og so sjølve skyteprøven då. Manndomstesten..:) Faktum er at i dag var vi 3 kvinner i same skytelaget. Det er faktisk første gongen eg har opplevd å ikkje ha berre mannfolk rundt meg på standplass. Litt moro det. Iallefall sidan vi alle klarte prøven med glans, medan somme andre låg og dundra og plafra i både andre og tredje forsøk.. Ikkje for å vere høg på pæra, for prøven eg gjorde ikveld er faktisk den dårlegaste eg har gjort, litt for høg og litt for langt til høgre var serien denne gongen. Men godt nok. Det er jo berre å justere eit par knepp. Trøysta får vere at dei siste 30 skota eg har fyrt av alle ville vore dødelege på eit hjortedyr.. Det gjev litt ro å vite. Og det er viktig.
Så no går vi jakta blidt i møte, eg og min lette, lekre og splitter nye Tikka T3, 6,5 kaliber :)

No gjeld det berre at hausten blir fin, så turane blir fullkomne. Kva er vel betre enn klare, fine haustdagar i fjellet?
Med sol...

Men ho er visst borte no. Ho skin ikkje lenger. Tenk om berre sola hadde kome att...




Benson og underteikna under jakta for to år sidan

Ferien 2008

Sommaren 2008

Medan andre klipper plenen...

Jau, det er både vent og vakkert å bu på Voss og på Kyte, men eg må innrømme at akkurat på denne tida av året kan det faktisk vera ørlite traurigt. Av denne grunn er det at eg offentleg (berre her på bloggen :))har erklært meg usamd med Bjørnstjerne Bjørnson, og fritt har omsett hans vidkjende Jeg velger mig April til Jeg velger mig mai !

Det er nesten så ein vert i dårleg humør berre av den vesle køyreturen frå Vossevangen og heim til Kytesgrenda etter arbeidstid no om dagane. Det er heilt utruleg kor stor skilnad våren kan lage.. Hjå oss er han alltid kort, kjem seint og pang! - så er han over, og det er sommar..

Men på ei anna side er det kjekt, som i dag då eg drog tidleg heim frå jobben og spente på meg skia rett oppi bakkane. Det er litt merkeleg, lei så ein skulle ein tru ein vart etter månader med snø, så er det likevel alltid dei siste skiturane som er dei gjevaste, dei med raud klister i solbråna bakkar.. med appelsin i sekken og skyddsalve på solsåre lepper (skifeller er for byfolk og andre uføre, berre så det er sagt..!:))Ja,ja, eg eig eit par, eg må innrømme det - og av og til kan dei vere gode å ha, men då skal det jaggu vere bratt!

Mobilfoto vinteren -08

Tung horgatur

Måndag - fyrste fridagen i påsken - rann med sol frå skyfri himmel, og vi fann fort ut at her var det berre å hive seg rundt.. Eg hadde lenge tenkt på å ta ein tur til Lønahorgi, det er årevis sidan eg har vore på toppen no. Det ideelle hadde vore å kome seg avgarde tidleg, men så hadde Vilde selvfølgeleg time hjå tannlækjaren kvart på ni om morgonen. Men etter å ha skyssa ho heime att, kom vi oss avgarde til Bavallen i halv elleve tida, eg og Benson. Sidan "gutten" skulle vere med måtte vi ta skia fatt heilt nede ved parkeringsplassen, og fylgje alpinbakkane oppover mot Horgaletten. Kunne ikkje ta ikkje sjansen på å ta Benson med i skiheisen. Dessutan er det no kjekkast å gå heile vegen opp, det er ein vesentleg skilnad på ein horgatur med og utan heis :-)

Startpunktet i Bavallen ligg på 340 m.o.h. medan Lønahorgi ruvar på 1410. I lengd er ikkje turen meir enn vel ei mil. Så det er ein rimeleg tung tur. Hadde nydeleg sol heilt til toppen på Horgaletten, der vart vi møtt med ein frykteleg kald og sur vind, men klart og fint var det framleis. Utsikten herifrå er fabelaktig, og eg tenkte å stogge på nedattturen for å ta bilder, då ville nok Benson ha bruk for pausar likevel, tenkte eg. Men vi hadde ikkje før passert kvilehytta før skodda plutseleg tok overhand. Siste turen mot masta var tung med sterkt motvind og isande kulde midt i fleisen. Sikta var ikkje meir enn vi trengde, men løypa er godt merka med master og kvist siste biten.

Frå Bavallen og opp til masta brukte vi akkurat tre og ein halv time. Det er lenge sidan eg har teke meg så hardt ut på ein skitur. Ja, det var kanskje til og med litt meir enn som godt var.. For då eg festa bindingane att etter ein rekordrask kakao-pause i den bitande kulden, kjende eg fort at det skulle bli tøft ned att. Det var som om beina ikkje heilt ville lystra! Uheldigvis var føret vanskeleg utanom løypenettet, med skare og fokksnø om einannan, så det var berre å ploge seg ned dei knallharde alpinløypene. Med krampe i lårmuskulatur og gele-følelse i leggane må eg berre tilstå at det var ein rimeleg god følelse å få auga på den raude volvoen på p-plassen i Bavallen..

påsketur

Tour de Ski

Vi har hatt ei fantastisk nyttårshelg, med flott skiføre og SOL..! Dagane har vi nytta på ski, noko ikkje minst Benson har sett umåteleg stor pris på..

Nyttårshelg på ski

Midt i mellom...

Somme kallar det romjul. Dvs. dei aller fleste kallar det vel romjul. Men vi kallar det melsdagar, altså dagane mellom jul og nyttår.

I år hugsa eg dei, medan butikkane enno heldt ope. Så eg bunkra opp for ein god hundrelapp i kjærlighet på pinne og nox og fox og sjokoladegreier. Eg snakkar om julebukkane, sjølvsagt. Det formeleg kryr av dei her i grenda, Gud veit kvar dei kjem frå..! Men det er alltid like moro å få dei innom dørene, og halde litt ap med dei, og sjå kva dei kan !:) Ein jolasong er det minste dei må by på, før muttern finn fram godteposen. Dessutan tykkjer Benson det er umåteleg stas med slikt besøk.. for han må jo få noko godt han og då, sjølvsagt, når alle andre får.
Ja, ja, koseleg er det iallefall. Sjølv om det dessverre er slutt på den tida det var stas å få eple og mandariner..

Benson og eg har hatt oss ein fin skitur i dag òg. Det var litt isete og ilt å gå tunet heime, men frå Lemme og oppover var det reine moroa. Fine løyper og nydeleg skiføre! Klok av skade la eg ikkje noko under skia heime, men putta skifellene i lomma i tilfelle glattsnø. Dei fekk eg aldri bruk for. Vi møtte turrsnøen alt i Lemmestrået, og deretter var det reine silkeføret opp til Liaset.

Romjul